Pablo Picasso – biografia, twórczość i ciekawostki

To jego dzieła najczęściej padają łupem złodziei, głównie z powodu ich wysokiej wartości. Warto jednak podkreślić, że w porównaniu z innymi malarzami Pablo Picasso, bo o nim mowa, był bardzo pracowity. Tworzył w ilościach wręcz hurtowych i w ciągu swojego życia ukończył kilka tysięcy obrazów. Dla porównania, wielki Leonardo da Vinci samodzielnie namalował ich zaledwie 20 (ale jakich!).

Pablo Picasso – co warto o nim wiedzieć?

pablo picasso

Pablo Picasso, 1962 r.

Mimo że Picasso znany jest przede wszystkim jako malarz, to jego aktywność artystyczna nie ograniczała się do malowania. Zajmował się również grafiką, ceramiką, rzeźbą. Napisał też ponad 300 wierszy, a także dwie sztuki sceniczne.

Sporo tego, chociaż nie dla Picassa, który niewątpliwie był człowiekiem wielu talentów. Projektował nawet kostiumy sceniczne.

Jednak nie tylko z dokonań artystycznych jest znany, ale również z niezliczonych romansów. Jego podboje miłosne mogą trochę zadziwiać, zważywszy na niezbyt okazały wzrost ( 1,63 cm) oraz dość pospolitą urodę.

Na ślubnym kobiercu stanął dwukrotnie. Miał czworo dzieci z trzema kobietami, a jedna z jego córek odniosła nawet sukces. To projektantka mody i biżuterii, Paloma Picasso.

Artysta nie stronił też od polityki. Z przekonania był komunistą i nawet wstąpił do francuskiej partii komunistycznej.

W sumie to ciekawie, ponieważ jego prace nigdy nie znalazły uznania w oczach jego towarzyszy partyjnych. Wręcz przeciwnie i w sumie trudno się temu dziwić, skoro abstrakcjonistyczne oraz kubistyczne wizje artysty były w zupełnej sprzeczności z postulatami realizmu socjalistycznego.

Małymi krokami do celu, czyli krótka biografia słynnego kubisty

Pablo Picasso to idealny przykład, który mówi o tym, że nie trzeba ukończyć wyższych studiów, aby osiągnąć sukces w malarstwie. Pablo urodził się w Maladze, 25 października 1881 roku. Pierwszych lekcji rysunku udzielał mu jego ojciec, który sam trochę malował i jako pierwszy zauważył talent u syna. Owszem, Pablo uczył w się w elitarnej szkole Rafael School i nawet wstąpił do Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda.

Jednak stamtąd dość szybko został wydalony z uwagi na niezbyt stosowane zachowanie – bardziej interesowało go włóczenie się po wystawach sztuki niż siedzenie w tak szacownych murach uczelni.

Tak naprawdę ukształtowało go środowisko francuskiej bohemy artystycznej, z którym się zetknął po przyjeździe do Paryża w 1900 roku. Przez jakiś czas zmieniał ciągle miejsce zamieszkania, podróżując pomiędzy Hiszpanią a Francją. W czasie I wojny światowej przebywał natomiast we Włoszech. Po II wojnie światowej przeniósł się na Lazurowe Wybrzeże na południu Francji. Tam też zmarł 8 kwietnia 1973 roku, a konkretnie w Mougins.

Picasso i jego twórczość malarska

Pablo Picasso żył długo i tworzył dużo. Jego twórczość można podzielić na kilka okresów. Pierwszy z nich to przypadający na lata 1901-1904 okres błękitny. Nazwa nie jest oczywiście przypadkowa. Wystarczy popatrzeć na dzieła artysty z tego czasu, aby to zrozumieć.
pablo picasso stary żyd z chłopcem

Stary Żyd z chłopcem, Picasso Pablo (1903 r.)

Dominującą barwą w jego pracach były różne odcienie niebieskiego. Kolor ten kojarzy się przede wszystkim z nastrojem nostalgii, melancholii, wręcz pesymizmu. Pewnie się zatem domyślasz, jaka tematyka pojawiała się w obrazach. Powracające motywy to bieda, ślepota, ale i kobiece ciało.

Malarz starał się pokazywać nierówności i kontrasty społeczne. W najbardziej znanych obrazach z tego okresu, jak Stary gitarzysta, Prasowaczka czy Dwie siostry zwraca uwagę wyjątkowa umiejętność dostrzegania detali i duża wrażliwość na świat otaczający.

Jakże odmienny w charakterze jest okres różowy trwający od 1904 do 1906 roku, kiedy na płótnach pojawiają się bardziej optymistyczne i ciepłe barwy różu, a także koloru pomarańczowego. To również zmiana tematyki.

Zamiast melancholijnych obrazów biedy pojawiają się wizerunki cyrkowców – kuglarzy i akrobatów. Widać w tym nieco liryzmu, ale i pewnej pogody ducha. Wystarczy przejrzeć się takim dziełom, jak Rodzina arlekina, Dziewczyna na kuli czy Kuglarze.

A później nastąpiło wręcz trzęsienie ziemi dla świata sztuki. W 1907 roku Picasso namalował Panny z Awinionu i właśnie to dzieło uważa się za początek 

kubizmu w sztuce. Widać tu fascynację dziełami Paula Cézanne’a, a także sztuką afrykańską i iberyjską.

pablo picasso rodzina akrtobatów

Rodzina akrobatów, Pablo Picasso (1905 r.)

Inspiracja doprowadziła artystę do eksperymentów polegających na upraszczaniu i geometryzacji formy. Malarz bardzo starannie przygotowywał się do tworzenia obrazu. Wiesz, ile stworzył szkiców przygotowawczych? Ponad 400!

Panny z Awinionu to pięć nagich kobiet, ale w ich ciałach trudno szukać piękna – są tak mocno uproszczone i zgeometryzowane. Każda postać została pokazana z innej perspektywy. Twarze dwóch kobiet kojarzą się z dawną sztuką iberyjską.

Z kolei dwie inne wyróżniają się zdeformowanymi twarzami przypominającymi maski tak charakterystyczne dla prymitywnej sztuki afrykańskiej.

Cała kompozycja jest mocno ścieśniona, nie ma tu ani głębi, ani też światłocienia. Wzrok przykuwają wyraziste, bardzo ostre kontury. Obraz jest w kolorystyce różu, czerwieni, beżu, błękitu i bieli.

Dzieło wywołało niemałe kontrowersje i początkowo spotkało się z ogromną krytyką. Jednak obecnie zajmuje honorowe miejsce w nowojorskim Museum of Modern Art. i chyba nikt nie ma wątpliwości, że zrewolucjonizowało sztukę XX wieku.

Okres kubistyczny trwał do 1919 roku. W tym czasie Picasso eksperymentował też z collagem, mozaiką i ceramiką, aby później zwrócić się bardziej ku klasycyzmowi, co widać w obrazie Kobiety przy fontannie. W latach 20. w jego pracach pojawiają się natomiast elementy surrealizmu. Dobrym przykładem jest płótno Czerwony fotel.

pablo picasso płacząca kobieta

Płacząca kobieta, Pablo Picasso (1937 r.)

Lata 30. to przede wszystkim słynna Guernica powstała na zamówienie rządu hiszpańskiego w 1937 roku.

Obraz poraża swoją wymową antywojenną, co widać nie tylko w przerysowanych i zgeometryzowanych postaciach, ale także w ciemnej palecie barw. Pablo Picasso zastosował wyłącznie czerń, szarości i biel. Pierwsza prezentacja obrazu wywoła spore poruszenie, niemal skandal.

Publiczność na pewno nie była przygotowana na taką prezentację okrucieństwa wojny. To w sumie dziwne, ponieważ Pablo Picasso przecież już wcześniej pokazywał, że nie boi się wykorzystywać specyficznej formy i kolorów.

Może ludzie poniekąd zapomnieli szok, jaki malarz wywołał swoimi obrazami kubistycznymi.

Twórczość powojenna Picassa nie wyróżnia się już taką oryginalnością, niektórzy widzą nawet przejawy manieryzmu. Jednak to, czego dokonał wcześniej, stawia go w gronie największych artystów i sprawia, że Pablo Picasso miał kolosalny wpływ na sztukę XX wieku.

Garść ciekawostek

Artysta przyjął nazwisko po matce. Zresztą konia z rzędem każdemu, kto byłby w stanie powtórzyć oryginalne jego nazwisko – Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno Maria de los Remedios Cipriano de la Santisima Trinidad Martyr Patricio Clito Ruiz y Picasso. Uff, naprawdę skomplikowane.

pablo picasso panny z Awinionu

Panny z Awinionu, Pablo Picasso (1907 r.)

To teraz zagadka. Jakie słowo wymówił mały Pablo jako pierwsze? Odpowiedź pewnie nieco zaskoczy, ale to był „ołówek”. Chociaż, czy jest to rzeczywiście dziwne, skoro Picasso szybciej zaczął rysować niż mówić? Z kolei jego pierwszy obraz to Picador, który ukończył w wieku 9 lat.

Aż trudno uwierzyć, ale to Pablo Picasso był jednym z podejrzanych o dokonanie kradzieży z Luwru słynnego obrazu Mona Lisa. Wypuszczono go dość szybko, oczywiście z braku dowodów.

A skąd w ogóle policja wpadła na pomysł, że to mogła być sprawka malarza? Wszystko przez poetę francuskiego – to Guillaume Apollinaire powiedział na przesłuchaniu, że jego kolega może być winnym kradzieży. Tym wskazanym kolegą był właśnie Picasso.

To na koniec jeszcze jedna ciekawostka. Picasso spędził niemal dwa tygodnie w Polsce. Miało to miejsce w 1948 roku, kiedy został zaproszony na Pierwszy Światowy Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju. Prawdopodobnie wtedy we wrocławskim hotelu Monopol stworzył szkic słynnej grafiki przedstawiającej gołąbka pokoju.

Artysta był zafascynowany gołębiami (Paloma, jak brzmi imię jego córki, to przecież gołąb po hiszpańsku), jednak pomysł wykorzystania wizerunku tego ptaka na plakacie reklamującym Pierwszą Międzynarodową Konferencję Pokojową w Paryżu uważał za absurdalny. Dlaczego?

Przez wiele lat hodował gołębie i dobrze wiedział, że ich zwyczaje do pokojowych nie należą, a są wręcz okrutne. Taki paradoks, jakich w sumie wiele w życiu tego artysty.

Pablo Picasso – biografia, twórczość i ciekawostki
5 (100%) 2 votes

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *